De Tapes: Met een 3D hoorspel de wijk in! |
Achtergrond
De Afrikaander Tapes en Transvaal Tapes spelen zich af in Rotterdam en in Den Haag. In multi-etnische volkswijken als Afrikaanderwijk, Bloemhof, Transvaal en Schilderswijk. Let wel bijzondere wijken, want nooit eerder in de geschiedenis van de grote steden hebben we zulke multi etnisch samengestelde wijken gezien.
Het zijn nieuwe vormen van mengculturen die voor iedereen -buitenstaanders, bewoners- nieuw zijn. Hoewel, mengculturen? Zo goed mengen de wijkbewoners niet. Op sommige onderdelen weer wel, en op andere aspecten juist weer niet. Dat is ook het verwarrende aan deze wijken. Weliswaar prikkelen deze wijken de nieuwsgierigheid, toch worden ze door buitenstaanders steeds minder makkelijk bezocht.
De Tapes vertelt over het leven in deze wijken. Over hoe dat wijkleven sinds de migratie van familie of ouders is veranderd. Of dat dit juist door het leven in Nederland zelf de laatste decennia enorm is veranderd.
Tijdens het maken van de Tapes hebben we zo eerlijk mogelijk naar iedereen gekeken en elke opvatting over geloof, cultuur en achtergrond serieus genomen. Of men nu vindt dat sex voor het huwelijk haram is, of dat polygamie vanuit het geloof eigenlijk wel mag, of men een hoofddoek draagt of niet, of een opvatting heeft over homo’s, over de buren, of over andere migranten en of wat men vindt van de wijkorganisatie, het bestuur en de politie. Alles is opgemerkt en opgetekend, omdat het tekenend is voor de strijd om een eigen plek in de wijk. Het is het gevecht om het gelijk en ongelijk van ieders eigen opvatting en cultuur.
Voor ons zijn
deze migrantenwijken de kraamkamers van de culturele integratie in
Nederland. Als je wilt snappen wat integratie is, moet je naar die wijken
zelf gaan en proberen te begrijpen hoe het leven in deze wijken in elkaar
steekt. Nergens dient de vraag naar integratie zich geconcentreerder aan
dan daar.
In deze wijken komen alle vormen van cultuur en verschil in
cultuur, van geloof en van verschil in overtuiging bij elkaar. Die
culturele en religieuze verschillen zijn dominant in deze wijken aanwezig
en bepalen in belangrijke mate het dagelijkse leven. Zonder inzicht daarin
kunnen we (en we = iedereen) deze wijken niet goed begrijpen.
Natuurlijk zijn
werkgelegenheid, onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg en welzijn
noodzakelijk om deze wijken en haar bewoners vooruit te helpen. Maar het
lijkt en blijkt onvoldoende. Deze beleidsprogramma’s alleen brengen die
wijken niet vooruit. Naar deze wijken moet je leren kijken met een
culturele blik om van daaruit een nieuwe aanpak te ontdekken. Dit vraagt
om een investering in het nadenken over cultuur en religie en vormt o.i.
een nieuwe en noodzakelijke schakel in het sociaal beleid van de 21ste
eeuw. Hoe? Dat staat echt in de kinderschoenen.
De Tapes geven
daarvan een indruk, een eerste benadering op ‘ooghoogte’: niet van
buitenaf, niet op afstand, maar van binnenuit.
